Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

ΞΥΠΝΗΜΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ



Aνοιξα τα μάτια μου...  στεκόσουν όρθιος μπροστά μου...
«Φεύγω» μου είπες.
Έμεινα σιωπηλή να σε κοιτάζω, έσκυψες και με φίλησες…
Έφυγες.
 Κάθε φορά φεύγεις σαν κυνηγημένος..
Φταίει εκείνη ή εγώ;
Θα ήθελα πολύ να έμενες , να πίναμε καφέ μαζί..
Ίσως για να μου φύγει αυτή η αίσθηση του πουλημένου που νιώθω..
Δεν σου ζητώ τίποτα, το ξέρεις..
Δεν σου ζητώ γιατί δεν έχω να σου δώσω ..
Το μέσα μου είναι κενό.. πολλές φορές το ίδιο γίνεται και με το έξω..
Ίσως φοβάμαι..
Σήμερα το πρωί , αφού έφυγες έμεινα ξαπλωμένη στο κρεβατι.. συντροφια με το κενό …μέσα, έξω .. δίπλα...
Δεν σε κατηγορώ..
Το συνήθισα  τώρα πια..
Έφυγες
Φεύγεις..
Θα Φεύγεις ..
…γιατί φοβάσαι ή γιατί δεν μπορείς…;

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email