Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΚΑΙ Η ΕΥΧΗ...

Μέσα στο σκοτάδι..τρεμοπαίζει η φλόγα ενός κεριού..
Φυσάω τον καπνό απ' το τσιγάρο πάνω στο φώς του..

Νιώθω εξαντλημένη.. Κουράστηκα..με κούρασα..
Σκύβω προς το τραπέζι και πιάνω το κουτί..
Περνώ τα χέρια μου πάνω απο τις σκαλιστές φιγούρες..
Δεν ξέρω γιατί αλλά φοβάμαι να το ανοίξω..
Το ξανασκέφτομαι..
Κλείνω τα μάτια για μία στιγμή..
Το ανοίγω σιγά... σιγά...




Θα περιμένω κάθε μέρα.. μέχρι να έρθει η νύχτα..

Θα περιμένω στο παράθυρο .. μέχρι να έρθεις εσυ..

Θα  κάνω ευχή ..μέχρι να λιώσει το κερί..

Θα  ονειρεύομαι.. μέχρι που θα με πάρει ο ύπνος..

Θα συνεχίσω να ελπίζω..Μέχρι να πάψω να ακούω τον ήχο απο το μουσικό κουτί...

Καληνύχτα...

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

1...2...3... ΚΟΙΤΑ ΕΓΩ...

 ...Τρία σημεία..
Αν τα ενώσεις κάνεις ένα τέλειο κύκλο..

Στη μέση του κύκλου εγώ..
Προσπαθώ να σπάσω τις ακτίνες που ενώνουν το κέντρο με τα σημεία..
Δυσκολεύομαι.. 
Μα γιατί; Εγώ ήμουν καλή στη γεωμετρία...





Προσπαθώ να βάλω σε μία τάξη το μυαλό μου...
Όλα είναι τόσο μπερδεμένα...
Εγώ ακόμα περισσότερο..
Αρχίζω να μετράω..

1...
-Ήρθα να σε δώ.. μου έλειψες..
-Δεν θέλω να σου λέιπω..
-Μου λείπεις..
-Πρέπει να φύγεις..
-Δεν μπορώ..
-Πρέπει..
-Δεν μπορείς να με καταλάβεις..
-Μπορώ.. δεν ξέρω αν θέλω..
-...
-...
(Λ.)

2...
-Δεν αισθάνεσαι άσχημα;
-Οχι.
-Όχι;;;
-Γιατί πράγμα μιλάς;
-Εσυ σε τί απάντησες;
-...
-...
-Γιατί εσύ αισθάνεσαι άσχημα;
-Ναι.
-Κάνεις κακό σε κάποιον και αισθάνεσαι άσχημα;
-Ναι..
-Σε ποιόν;
-...σε μένα..
(Γ.)

3...
-Να σου κανω μία ερώτηση;
-Ναι...
-Πέρασες ωραία χθές;
-Πολύ..
-Αλήθεια;
-... μόνο αλήθειες..
-Μόνο..
-Εμείς;
-Τι εμείς;
-Είμαστε αλήθεια..
-...
-Κατάλαβα..
-Τι κατάλαβες;
-Αυτό που είπες..
-Μα δεν είπα τίποτα..
-Δεν χρειάστηκε..
(Σ.)

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΟΥ... ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ (HAPPY) END..


Ήσουν απέναντι μου μετά από καιρό...
Αυτή τη φορά δεν ήσουν μόνος..
Ένιωσα περίεργα.. για κείνη.. για μένα..
Ήθελα να στο πω..
Είναι  όμορφη.. και γλυκιά.. έδειχνε χαρούμενη..
Προσπαθούσα να μην σε  κοιτάζω από φόβο μήπως καταλάβει(ς)..
Τα βλέμματα μας συναντήθηκαν..κατάλαβα.. κατάλαβες..
Φύγαμε..
Εγώ μόνη..
Εσύ ..
Μπήκα σπίτι..
Σε σκεφτόμουν..
Θα σε ήθελα εδώ απόψε..
Δεν ήμουν έτσι εγώ..Δεν είμαι έτσι..Δεν θέλω να είμαι έτσι..
Ξάπλωσα στον καναπέ.. Το κρεβάτι μου φάνηκε άδειο και εγώ πολύ μικρή για να το γεμίσω..
Χτύπησε το τηλέφωνο μου..
Ήσουν εδώ..
Δεν πρέπει να είσαι εδώ..
Γιατί;  Γιατί μου το κάνεις  αυτό;
Άνοιξα την πόρτα..
Άπλωσες τα χέρια σου στο πρόσωπο μου και με φίλησες  με πάθος..
Έτσι  όπως δεν με είχες φιλήσει ποτέ..
με σήκωσες στα χέρια σου.. με πήγες στο κρεβάτι και μου έκανες έρωτα..
Μείναμε να κοιταζόμαστε χωρίς να μιλάμε..
Κατάλαβες ..
Κατάλαβα..
Με πήρες αγκαλιά.. 

Άνοιξα τα μάτια μου το πρωί και ήσουν ακόμα δίπλα μου..
Ήμουν ακόμα στην αγκαλιά σου..
Σε ξύπνησα..
Ήταν η ώρα να φύγεις..
Ξανά..

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2010

LET THE SUNSHINE IN...

Αυτή η ανάρτηση είναι λίγο διαφορετική απο εκείνη που σκόπευα αρχικά να κάνω..
Βλέπετε περνάω μια φάση λίγο περίεργη απο όλες τις απόψεις..
Ας την ονομάσουμε "ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ"! 
Γιατί όπως είναι γνωστό στην Κατερίνα αρέσει πολύ να κάνει τη ζωή της δύσκολη!!!
Όμως σήμερα δεν θα σας κουράσω με τα δικά  μου.. (αύριο μπορεί!)


Πρίν λίγες μέρες λοιπόν είχα την τιμή να λάβω ενα "φωτεινό" λουλουδένιο βραβείο απο τη φίλη flash 
Για 'μένα όμως είναι ακόμα πιο ξεχωριστό γιατί προέρχεται απο το πιο γλυκό και καλοσυνάτο πλάσμα που έχω γνωρίσει εδω μέσα...
Που με πέτυχε στην πιο δύσκολη φάση της ζωής μου, και μου έμαθε πως τα συναισθήματα που δεν μπορούμε εύκολα να  σηκώσουμε οταν τα μοιραζόμαστε μας βαραίνουν λιγότερο.. πως πρέπει να κάνουμε την λύπη μας μελαγχολία για να έχει και λίγο μέλι μέσα... :)
Που μου χάρισε εκείνη την υπέροχη ανάρτηση για το γκρί που ακροβατεί... που μου έβγαλε το πιο αληθινο απο τα χαμόγελα μου.. Σ΄ευχαριστώ.. για όλα.... Αλήθεια..

Ήρθε η ώρα λοιπόν να χαρίσω και εγω με τη σειρά μου αυτο το λουλουδάκι... Γι'αυτο θα προτείνω να ανοίξουν τα παράθυρα τους και να αφήσουν το φώς να πλημμυρίσει τις ζωές τους οι:
Dee Dee ... για τη χαρά που μεταδίδει και γιατί δεν φοβάται να κάνει όνειρα..
Νικόλας Κ. .. για την αλήθεια που βγάζουν οι σκέψεις του..
Jacki.. γιατί η σιωπή της λέει πολλά..
Αχτίδα.. για τη δύναμη ψυχής που έχει..
Αdis.. γιατί η σχέση μας είναι καρμική..
elementstv.. γιατί αυτό το παιδί έχει "κότσια" και ψυχή αληθινή..
Aνεμος... γιατί  οταν φυσάει ο άνεμος με αγγίζει..
suncitizen.. γιατί τα λέει έξω απο τα δόντια..
SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS.. γιατί περιμένω πώς και πώς κάθε Δευτέρα να ξεκινήσει με χαμόγελα...
ΑlexΜil.. γιατι  γράφει διαφορετικά και μου αρέσει.. και γιατί το "κάντο μόνος σου"  κλείνει 4 μήνες με 19 αναγνώστες, 8 σχόλια και καμία ανάρτηση :P


Καλό μήνα..
Να προσέχετε τους εαυτούς σας... και να χαμογελάτε...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email