Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΚΑΙ Η ΕΥΧΗ...

Μέσα στο σκοτάδι..τρεμοπαίζει η φλόγα ενός κεριού..
Φυσάω τον καπνό απ' το τσιγάρο πάνω στο φώς του..

Νιώθω εξαντλημένη.. Κουράστηκα..με κούρασα..
Σκύβω προς το τραπέζι και πιάνω το κουτί..
Περνώ τα χέρια μου πάνω απο τις σκαλιστές φιγούρες..
Δεν ξέρω γιατί αλλά φοβάμαι να το ανοίξω..
Το ξανασκέφτομαι..
Κλείνω τα μάτια για μία στιγμή..
Το ανοίγω σιγά... σιγά...




Θα περιμένω κάθε μέρα.. μέχρι να έρθει η νύχτα..

Θα περιμένω στο παράθυρο .. μέχρι να έρθεις εσυ..

Θα  κάνω ευχή ..μέχρι να λιώσει το κερί..

Θα  ονειρεύομαι.. μέχρι που θα με πάρει ο ύπνος..

Θα συνεχίσω να ελπίζω..Μέχρι να πάψω να ακούω τον ήχο απο το μουσικό κουτί...

Καληνύχτα...

9 σχόλια:

flash είπε...

Υπέροχη ανάρτηση! Μου αρέσει πραγματικά πολύ!
Και η μουσική..όπως πάντα :))
Καλημέρα Κατερίνα μου!

Άνεμος είπε...

Κατερίνα, πολύ δυνατή η ανάρτησή σου και μου άρεσε πολύ!

Με έκανες να... θέλω... μου θύμισες πως είναι να θέλω... ειδικά αυτή τη στιγμή που γράφω το σχόλιο !

Σε ευχαριστώ !

Καλησπέρα !

Adis είπε...

...θα σου γράφω καληνύχτα μέχρι ένα πρωί να με ξυπνήσεις ψιθυρίζοντάς μου καλημέρα.. :)

Πολύ γλυκό και επώδεινο ταυτόχρονα...


Αφιερωμένο :)
http://www.youtube.com/watch?v=pEzuC5UoM8g&feature=related

Καλό μήνα Κατερίνα! :)

Katerina... είπε...

...flash...

Φλασάκι μου.. :)))
Καλημέρα και καλό μήνα...

Katerina... είπε...

...Άνεμος...

Μόλις μου έδωσες δύναμη να συνεχίσω..
Εγώ σ'ευχαριστώ..
Καλό μήνα :)

Katerina... είπε...

...Adis...

All we need is just a little patience
Said sugar make it slow..
Σ'ευχαριστώ..

Elementstv είπε...

Θα συνεχίσω να ελπίζω..Μέχρι να πάψω να ακούω τον ήχο απο το μουσικό κουτί...

Αυτο κρατω....

stolenblood είπε...

ένα βράδυ η μικρή μπαλαρίνα θα ζωντανέψει και θα βγεί από το κουτί...θα χωρέψει χαρούμενη σε ολόκληρο το σπίτι...

ένα πρωινό ο μολυβένιος στρατιώτης θα γυρίσει σπίτι...δεν θα είναι κουτσός πια...δεν θα είναι ο ίδιος πια...

καμμιά στιγμή δεν είναι ίδια με την προηγούμενη...κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου αλλάζει το σύνολο...
και οτιδήποτε πεθαίνει δεν ξαναγεννιέται...

Αθάνατες είναι μόνο οι αναμνήσεις...

και η μυρωδιά του καπνού που τις θολώνει...

Katerina... είπε...

...stolenblood...

Πραγματικά σ'ευχαριστώ...
Νομίζω πως το έγραψες την κατάλληλη στιγμή.. για μένα..
Μακάρι η μπαλαρίνα να χωρέψει χαρούμενη σε ολόκληρο το σπίτι...
Μακάρι να γυρίσει ο μολυβένιος στρατιώτης... και ας μην είναι ίδιος πια...
και ας παραμείνει κουτσός...
Καλό σου βράδυ...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email