Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΜΟΥ...

-Θέλω πολύ να μάθω τι κρύβεται πίσω απο αυτό το χαμόγελο..





"Κουράστηκα...
Κουράστηκα να κοιμάμαι στον καναπέ για μην νιώθω μόνη στο κρεβάτι..
Κουράστηκα να ξυπνάω κάθε πρωίι και να φτιάχνω καφέ μόνο για μένα..
Κουράστηκα να γυρνάω το βράδυ στο σπίτι και να το βρίσκω άδειο..
Βαρέθηκα τους βλάκες και τους δήθεν ...
Βαρέθηκα να ακούω δικαιολογίες και αερολογίες..
Με κούρασες και εσύ και εσύ και εσύ και εσύ..


Εσύ γιατί ενώ έχεις γκόμενα εδώ και 8 μήνες, βρίσκεσαι μαζί μου τους τελευταίους 10.. 
Και σαν να μην έφτανε αυτό έχεις την απαίτηση να είμαι μόνο για σένα.. Γιατί δεν ντρέπεσαι να την φέρνεις  και να μου τη συστήνεις σα να μην τρέχει τίποτα και να φέρνεις εμένα σε δύσκολη θέση.. και γιατί με εκανές να έχω τόσα μυστικά και να έχω πεί  άλλα τόσα ψέματα χωρίς να μπορώ να το συζητήσω με κανέναν..


Εσύ γιατί τελικά μόνο λόγια είσαι.. γιατί πάλι πίστεψα σε σένα αλλά το επόμενο πρωί πάλι εξαφανίστηκες.. και θα εμφανιστείς όποτε αποφασίσεις οτι σου έλειψε το κρεβάτι μου.. 
Και γιατί στην τελική ήσουν πολύ καλός για να είσαι αληθινός...


Εσύ γιατί μου έχεις σπάσει τα νεύρα με την επιμονή σου και την υπομονή σου.. γιατί ενώ έχει περάσει ένας χρόνος απο τότε που χωρίσαμε.. ένω σου έκανα τη ζωή δύσκολη, που πριν 6 μήνες έριξες τα μούτρα σου και ήρθες στη Δράμα να με βρείς για να είμαστε μαζί, και εγώ σου φέρθηκα με τον χειρότερο τρόπο και παρολα αυτά εσυ συνεχίζεις να με αγαπάς και να με διεκδικείς, και μισώ τον εαυτό μου γιατί με όλους αυτούς τους βλάκες που πάω και μπλέκω για μια στιγμή σκέφτηκα το ένδεχόμενο να γυρίσω στα σίγουρα .. ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ.. συμπεριφέρσου μου λοιπόν όπως μου αξίζει.. θα το εκτιμήσω.. δεν αξίζω αυτή την αγάπη.. δεν σου αξίζω και το ξέρω.. και ας μου λέει η μάνα σου πώς μόνο εγώ μπορώ να σε κάνω ευτυχισμένο.. Δεν μπορώ να σε κάνω ευτυχισμένο γιατί δεν είμαι πια αυτή που ήμουν 6 χρόνια πρίν.. και ούτε προκειται να γίνω ξανά.. πάγωσε η καρδιά μου.. έσπασε..
και τον τελευταίο καιρό νομίζω πως σταμάτησε να χτυπάει.. 


Και εσύ γιατί  δεν εμφανίζεσαι ποτέ και γιατι τελικά μόνο στα παραμύθια υπάρχεις.. και όχι πως δεν το ήξερα, μεγάλωσα πολύ για να πιστεύω ακόμα σε παραμύθια, αλλά κατα βάθος ήθελα να πιστεύω πως μπορεί να είσαι αληθινός... και τσαντίζομαι καθε φορά που ανοίγω το βιβλίο και εκείνες με κοιτάζουν έτσι γιατί ξέρουν την αλήθεια για 'σενα..


ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ να ζω μέσα σε μια φούσκα.. που κάθε επόμενο πρωί σκάει..
Κουράστηκα να είμαι καχύποπτη κάθε φορά που γνωρίζω κάποιον..
Γιατί και αυτός μπορεί να είναι σαν όλους τους άλλους.."


-Θέλεις να σου πώ την αλήθεια;
-Ναι!
-Η μοναξιά και οι μαλακίες μου...

Και συνεχίζω να χαμογελάω...










Time is gonna take my mind
and carry it far away where I can fly
The depth of life will dim my temptation to live for you
If I were to be alone silence would rock my tears
'cause it's all about love and I know better
How life is a waving feather

So I put my arms around you around you
And I know that I'll be leaving soon

My eyes are on you they're on you
And you see that I can't stop shaking
No, I won't step back but I'll look down to hide from your eyes
'cause what I feel is so sweet and I'm scared that even my own breath
Oh could burst it if it were a bubble
And I'd better dream if I have to struggle

So I put my arms around you around you
And I hope that I will do no wrong
My eyes are on you they're on you
And I hope that you won't hurt me

I'm dancing in the room as if I was in the woods with you
No need for anything but music
Music's the reason why I know time still exists
Time still exists
Time still exists
Time still exists

So I put my arms around you around you
And I hope that I will do no wrong
My eyes are on you they're on you
And I hope that you won't hurt me
So I put my arms around you around you
And I hope that I will do no wrong
My eyes are on you they're on you
And I hope that you won't hurt me

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

Mη...

Μη με κάνεις να βγάλω το κεντρί που κρύβω μέσα μου...

Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

Που είσαι; ...


p

Κ: Έχεις ώρα; 
Σ: Εσύ τι ώρα λες;
Κ: 1:05.. 
Σ: και 7..
Κ: Πας μπροστά.. να αλλάξεις το ρολόι σου..
Σ: Εσύ πας πίσω και εγώ κανονικά.. αλλά θα το αλλάξω να πηγαίνω και εγώ πίσω..
Κ: 1:11.. Καλό σου βράδυ...

Δύο εβδομάδες σιωπής.. ένα ακόμα βράδυ μόνη... κάνε γρήγορα, ο χρόνος μου τελειώνει...

Παρασκευή, 2 Απριλίου 2010

Memoires d'une époque révolue



Κάθομαι στο σαλόνι και κοιτάζω φωτογραφίες..
Κάθε φωτογραφία και χαμόγελο..
Κάθε χαμόγελο και μια στιγμή..

Χαμόγελο 1ο..
Αναμνηστική φωτογραφία απο το Δημοτικό..
Θυμάμαι τον δάσκαλο του Δημοτικού μαζί και το 7 που μου έβαλε στη Γεωγραφία..
Δεν ήξερα βλέπεις απέξω τους Νομούς και τις πρωτεύουσες τους..
Βλέπεις η Ελλάδα μου φάνταζε μικρή.. εγώ ήθελα να μάθω για όλο τον υπόλοιπο κόσμο..
Έτσι μπήκε το 7 που να σου πω την αλήθεια εγώ το χάρηκα γιατί μού άρεσε σαν νούμερο..
Σε αντίθεση με τη μαμά και τον μπαμπά που άρχισαν να σκέπτονται το ενδεχόμενο να ξεκινήσω ιδιαίτερο στη γεωγραφία.. τελικά το 7 στον επόμενο έλεγχο έγινε 9 αλλά εγώ παρέμεινα αγεωγράφητη μέχρι και σήμερα!

Χαμόγελο 2ο...
Φωτογραφία με τον ξάδερφο μου να παίζουμε πιάνο..
Και έπειτα το πιάνο.. τα ίδια ξανά και ξανά γιατί ήμουν μέτρια με τις κλίμακες και μία δεν τις πήγαινα γιατί έπρεπε να θυμάμαι τον οπλισμό απέξω. Και επέμενα να παίζω μόνο ότι μου αρέσε και φώναζε η κυρία Χριστιάνα πως ήμουν πολύ μέτρια και πως ασκήσεις δεν διάβαζα ποτέ μου..
Και ας χάρηκαν όλοι που στα 11 μου έπαιζα το Fur Elise.. θα παρέμενα μέτρια μέχρι να μάθω κλίμακες και σωστούς δαχτυλισμούς! Και ακόμα μέτρια παραμένω γιατί μπροστά σε κόσμο δεν παίζω σχεδόν ποτε.. αλλά η αλήθεια είναι πως δεν με νοιάζει και πολύ...
Και ας είναι ο Τiersen απλά καλός, για μένα θα είναι μοναδικός.
Και ας είναι το Αmelie σαχλό, για μένα θα είναι απλά "εγώ"..

Χαμόγελο 3ο..
Φωτογραφία απο τα γνωστά Κυριακάτικα οικογενειακά τραπέζια..
Κάθε Κυριακή μαζευόμασταν όλη η οικογένεια στη γιαγιά μου.. 
Πηγαίναμε απο νωρίς με την ξαδέρφη μου να βοηθήσουμε τη γιαγιά στο μαγείρεμα..
Η κaθεμία είχε τη δική της ποδιά και το δικό της πόστο..
Εγω καθάριζα τις πατάτες, αναίμακτα τις περισσότερες φορές, εκείνη τις έκοβε.
Συνέχεια είχαν οι σαλάτες που τους έβαζε η ξαδέλφη μου λάδι και αλάτι και έγω έτριβα μυζήθρα..
 Το μενού δεν άλλαζε ποτέ..
Σαλάτα μαρούλι, για τους μισούς
Σαλάτα λάχανο, για όσους δεν έτρωγαν μαρούλι.
Πατάτες τηγανιτές, για όλους φυσικά..
Κρέας κοκκινιστό, για όλη την οικογένεια
Κρέας λεμονάτο, για την ξαδέρφη μου που στο φαγητό είναι δύσκολη..
Μακαρόνια
 Καθόμασταν όλοι σε συγκεκριμένες θέσεις.. 
Απο τη μία πλευρά ο μπαμπάς, εγώ και ο παππούς..
Απο την άλλη η μαμά , η θεία και ο θείος ..
Και στα κεφάλια του τραπεζιού απο τη μία η γιαγιά και απο την άλλη τα ξαδέρφια μου..


Χαμόγελο 4ο 
Φωτογραφία με τα (ξ)αδέρφια μου..
 "Μη μαλώνετε μάνα μου, να είστε αγαπημένα.." έλεγε ο παππούς..
Όλοι μαζί μεγαλώσαμε στο ίδιο σπίτι.. 
Κάτω η γιαγιά και ο παππούς ,πάνω έγω, και πιο πάνω τα ξαδέλφια μου..
 Ο Παναγιώτης (3 χρόνια μεγαλύτερος), η μεγάλη (εγω) και η μικρή (ξαδέλφη Κατερίνα, 3 μήνες μικρότερη)..
Έτσι μας φώναζαν..και μας φωνάζουν ακόμα και σήμερα !
Ο Παναγιώτης όταν ήμασταν μικρές έπαιρνε ενα ψεύτικο ντουφέκι που είχε και μια καρέκλα και καθόταν έξω απο το δωμάτιο που ήταν οι κούνιες μας για να μας φυλάει..
Καθώς μεγαλώναμε οι ρόλοι άλλαξαν κάπως..
Άρχισαν οι τσακωμοί.. και το ξύλο..
ΠΟΛΥ ΞΥΛΟ!!!
Η ξαδέρφη μου πάντα καθόταν και τις έτρωγε..
Εγω επειδή ήμουν απο μικρή αντιδραστική έριχνα κάνα-δυό καλές ..
Ο ξάδερφος πάντα λέει "μπορεί να μην είχες δύναμη να με κουμαντάρεις αλλά είχες νεύρο!!" και εγώ καμαρώνω κάθε φορά σα χαζή!
Παρ' όλους τους τσακωμούς μας όμως.. ήμασταν και παραμένουμε πολύ αγαπημένοι και δεμένοι..
Και όσοι μου λένε "Μοναχοπαίδι ε; δεν θα ήθελες και ένα αδερφάκι;" 
Πάντα τους λέω πώς έχω δυο αδέρφια τα ξαδέρφια μου..

Απόψε ηταν η βραδιά των αναμνήσεων..
Η Αθήνα, το πατρικό μου, οι γονείς, οι φίλοι, το πιάνο μου .. 
Όλα μπήκαν σε ενα άλμπουμ και κλείστηκαν μέσα στο μπαούλο της καρδιάς μου..
Πώς πέρασαν έτσι τα χρόνια..
Πότε ζούσα εδώ;
Τώρα μπαίνω σε ενα σπίτι που δεν θυμίζει και πολλά απο μένα..
Σε ένα σπίτι που πάντα το βρίσκω διαφορετικό απ'ότι το άφησα..
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email