Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Κανείς ποτέ δεν είπε πόσα λάθη του πήρε για να "μάθει"...


Μερικές φορές αυτή θολούρα του έρωτα σε κάνει να μην βλέπεις τα αυτονόητα..
Όπως λέει και η φίλη μου η Ιφιγένεια ο έρωτας δεν θα έπρεπε να είναι τυφλός, κουλός θα έπρεπε να είναι!
Μετά από δύο απανωτά χαστούκια που έφαγα τις τελευταίες μέρες..
Κατέληξα στο συμπέρασμα πως δεν με θέλει.. Ποτέ δεν με ήθελε..
Απλά έβλεπα την προβολή των αισθημάτων μου επάνω του.
Πιανόμουν σε λέξεις για να το κάνω αληθινό.. ενώ ήταν ψεύτικο!
Όλο!  Αν ηταν έστω αλήθινο τώρα θα ηταν μαζί μου.. ή θα με είχε εκεί μαζί του..
Μεγάλο καθίκι ο έρωτας… μάλλον δεν με πάει πολύ!
Είμαι η βασίλισσα του bad timing-worst choice..
Πως θα το συνηθίσω δεν έχω ιδέα..
Όσα είχα δεν τα εκτίμησα ποτέ μου.. όσα δεν είχα ζήλευα και να ένα μάθημα που δεν έμαθα ποτέ..
Πως αγαπάει κάποιος από την αρχή; Πώς αγαπάς εσυ κάποιον από την αρχή;
Την τελευταία φορά που είπα «όχι πάλι» συνάντησα τον Παναγιώτη στην επόμενη στροφή ..
Νιώθω πως διαρκώς ανοίγω τα χέρια και γυρίζω γύρω από τον εαυτό μου..
Και όλο πάω να πετάξω και όλο ζαλίζομαι και όλο συνεχίζω..
Η ψυχή μου πλέον θυμίζει πλαστελίνη.. μυρίζει πλαστικό και δυνατότητες..
Θέλω μια ταμπακιέρα γεμάτη με τσιγάρα που θα έχουν πάνω χαραγμένο ένα όνομα που μου τελειώνει..
Κοντεύει να μου περάσει  όλη αυτή η ιστορία μαζί σου.. μα ακόμα νιώθω ενοχές που καπνίζω..
Αργώ μα καταλαβαίνω εν τέλει. Πως όλα μου τα λάθη είναι ένα μονάχα και το επαναλαμβάνω με την κρυφή ελπίδα να κάνω λάθος και να μην είναι λάθος
Όλο μεγαλώνω όλο απογοητεύω και απογοητεύομαι..
Δε με ενοχλεί τόσο που θα με αφήσεις (το περίμενα.. το περιμένω).Πιο πολύ με ενοχλεί που τώρα πρέπει και πάλι να μάθω να λέω «καληνύχτα» στον εαυτό μου πριν αποκοιμηθεί και να ψιθυρίζω «κουράγιο» όταν όλα πάνε στραβά. Στην τελική μόνοι δε γεννιόμαστε; Γιατί ξαφνιάζομαι που μετράω αρχές κι όχι τηλεφωνικές κάρτες; Θα αλλάξω κάποια στιγμή συλλογή και θα μαζεύω ...δε θα μαζεύω.. Θα σκορπώ… Όπως και τώρα...Εμένα…

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

Μερικές φορές αυτό που αισθανόμαστε δεν έχει καμία σχέση με αυτό που μπορούμε να ζήσουμε...

Καθένας μας έχει διαφορετικό τρόπο να αντιμετωπίζει τις σκληρές αλήθειες της ζωής του. Άλλοι ρίχνονται στον αγώνα να τις αντιμετωπίσουν όσο καλύτερα μπορούν, και άλλοι φεύγουν.  Γιατί το περίεργο με τις αλήθειες είναι πως έχουν μια τάση να αποκαλύπτονται στη χειρότερη στιγμή. Γι’ αυτό κι ο καλύτερος τρόπος να χειριστείς μία αλήθεια είναι να την αντιμετωπίσεις κατάματα...



Δύσκολη η αποψινή νύχτα..
Τελικά η πτώση είναι μοιραία..
Το θέμα είναι πότε θα αποφασίσω να πέσω..
Δεν είναι ο πόνος που με φοβίζει .. τον συνήθισα..
Το σκοτάδι που άρχισε να κυριεύει το μέσα μου φοβάμαι πιο πολύ...
Και τελικά αναρωτιέμαι... 
Λένε οτι απο τα λάθη μαθαίνουμε... εγώ μετά απο πόσα λάθη θα αρχίσω να μαθαίνω;;
Και πότε τελικά θα μάθω να ζώ με τα πόδια καρφωμένα στο έδαφος;;

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

Gay... κόμπλεξ.. και ενας μεγάλος έρωτας...


Λοιπόν.... επειδή απ' οτι φαίνεται όλα στη ζωή της Κατερίνας βαίνουν καλώς..
Και προβλήματα άλλα δεν έχει να λύσει..
Αποφάσισε να ασχοληθεί με τα προβλήματα των άλλων!!!!!
Σήμερα θα σας μιλήσω για τον πολύ καλό μου φίλο τον Σ..
Ο Σ είναι απο τα λίγα άτομα που μου έχουν σταθει και με έχουν βοηθήσει εδώ στη Δράμα..
Ο Σ είναι gay.. στα 40 του απόλυτα συνειδητοποιημένος , χωρίς κόμπλεξ και ταμπού.. 
Δεν κρύφτηκε ποτέ απο κανέναν.. δεν ενόχλησε ποτέ κανέναν.. δεν προκάλεσε ποτέ..
Ήρθε λοιπόν η στιγμή που ο Σ γνώρισε τον Μ..
Μεγάλος έρωτας.. τουλάχιστον απο την μεριά του Σ.. εξαφανιζόταν και μιλούσε για ώρες στο τηλέφωνο...
Ο Μ ζούσε και εργαζόταν σε μια πόλη έξω απο τη Δράμα.. ούτε πολυ κοντά αλλά ουτε και πολύ μακριά... έτσι δεν βλεπόντουσαν συχνά.. 
Έδειχνε να τον αγαπάει πολύ.. 
Ο Μ όμως ηταν σε άλλη φάση.. στα 33 του δεν ήξερε άκομα τι θέλει να κάνει με τη ζωή του..
Ηταν πολύ μόνος, δεν είχε φίλους , δεν ήξερες κανείς οτι είναι gay ουτε καν οι πιο κοντινοί του άνθρωποι.. δεν το είχε ποτέ μοιραστεί με κανέναν..
Κρυβόταν απο όλους και ο Στ για τους άλλους  ήταν μια κοπέλα που είχε γνωρίσει..
Κάποια στιγμή ο Μ πιέστηκε πολύ απο όλη αυτη την κατάσταση και είπε στο Σ να χωρίσουν..
Στα πατώματα ο Σ... τι να του πείς και πως να τον παρηγορήσεις...
Ο μόνος άνθρωπος που είχε γνωρίσει ο Μ ως gay ήμουν εγώ.. και αυτο με πολύ μεγάλη δυσκολία..
Μετά τον χωρισμό του με τον Σ άρχισε να επικοινωνεί μαζί μου για να μαθαίνει πως είναι ο Σ..
Και έτσι ξεκίνησε μια τεραααααααάστια συζήτηση..
Ο λόγος που χώρισε ο Μ τον Σ ηταν γιατί ήθελε να είναι μόνος του..
Γιατί τελικά δεν είναι σίγουρος για το αν είναι gay, γιατί θέλει να κάνει οικογένεια,γιατί φοβάται για το τι θα πεί ο κόσμος, γιατι δεν μπορεί να παίζει κρυφτό απο όλους συνέχεια , γιατί αν το μάθει ο πατέρας του θα πεθάνει την ίδια ακριβώς στιγμή και και και ...
Και για να είναι λοιπόν ολοι οι υπόλοιποι καλά.. αποφάσισε να καταπιέσει τον εαυτό του...
Στα πατώματα και ο Μ...
Και βρίσκεται λοιπόν η Κατερίνα τη μια να προσπαθει να συνεφέρει τον Σ και την άλλη το Μ...
Το θέμα όμως είναι οτι διαφωνώ κάθετα με την απόφαση του Μ..
Του το είπα άπειρες φορες..
Βέβαια εκείνος επιμένει πως έτσι είναι καλύτερα για όλους..
Και στην τελική εκείνος προτιμά να μείνει τελείως μόνος για πάντα  προκειμένου όλοι να είναι ευτυχισμένοι... εκτός απο αυτόν φυσικά..

Το θέμα μου είναι το εξής... 
Πως πέιθεις αυτόν τον άνθρωπο να κυνηγήσει τα όνειρα του;
Να αποδεχθεί τον εαυτό του και να προσπαθήσει για πρώτη φορά στη ζωή του να είναι πρώτα εκείνος ευτυχισμένος και μετά οι άλλοι;;

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Μια νύχτα διαφορετική απο τις άλλες...

Μου αρέσει πολύ αυτή η νύχτα...
Μουσικούλα.. τα κεράκια μου.. ενα τσιγαρο στα κλεφτα λιγο πριν έρθει.. (γιατί είπαμε οτι αποφάσισα να το κόψω.. αλλά σιγά σιγά εεεε;;)
Το στομάχι μου άρχισε να με γαργαλάει όλο και πιο πολύ όσο πλησιάζει η ώρα..
Πόσο καιρό είχα να το νιώσω αυτο...
Εχω αρχίσει να φοβάμαι.. νομίζω πως την έχω πατήσει για τα καλά...
Προσπαθώ να με συνεφέρω...
Θέλω;;
Νομίζω πως οχι..
Θέλω να το ζήσω .. αλλά...
Αλλά δεν ξέρω.. φοβάμαι..
Φοβάμαι πως ενα πρωί θα ξυπνήσω και θα έχει φύγει..
Το ξέρω πως δεν πρέπει να σκέφτομαι έτσι αλλά κάτι μέσα μου με κάνει να κρατάω μια απόσταση (μικρή)
Σκέφτομαι και κάνω όνειρα.. για εμάς (νωρίς είναι ακόμα ε;;;)
Μας φαντάζομαι στο ίδιο σπίτι..
Να του μαγειρεύω και να του κάνω γλυκά..
Να γυρίζει απο τη δουλειά και να τρώμε μαζί..(όπως σήμερα)
Αλλά μετά να μένει..
να καθόμαστε το βράδυ στο μπαλκόνι και να ακούμε τη μουσική που μας αρέσει..
Να μιλάμε για τη ζωή μας.. να ανοίγουμε τις ψυχές μας..
Και μετά να ξαπλώνουμε αγκαλιά στο διπλό κρεβάτι..( τον βαρέθηκα τον καναπέ σας λέω.. δεν με χωράει άλλο)
Και μετά ξαφνικά μου δίνω ενα χαστούκι και επανέρχομαι στην πραγματικότητα...
"Πας με χίλια" μου λέω..
Αλλά ρε παιδιά.. πραγματικά θέλω να τρέξω.. καταπιέζομαι και εγω απο τη φύση μου είμαι ελεύθερη...

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Τρίτη, 1 Ιουνίου 2010

Στον πλανήτη HAPPY ! ! !

Πραγματικά δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε τις τελευταίες βδομάδες και όλα ξαφνικά άλλαξαν...
Λέτε να φταίει ο Όυρανός που μπήκε στον Κριό;;;
Μόνο και μόνο το γεγονός οτι σκέφτομαι πολύ σοβαρά να κόψω το τσιγάρο νομίζω τα λέει όλα!!
Οχι οτι καπνίζω πολύ.. αλλά για μένα είναι απόλαυση!!! Παρολα αυτα ΝΑΙ το σκέφτομαι πολυ σοβαρά!! (Ηταν και παγκοσμια ημέρα κατα του καπνίσματος χθές.. μη ξεχνιόμαστε)
Τι να πώ δεν ξέρω...
Τα πράγματα πάντως εδώ.. κυλούν ΥΠΕΡΟΧΑ!
Το πρωί ξυπνάω με τόσο καλή διάθεση.. ανοίγω τα παράθυρα και χαζεύω τον κήπο που πλέον έχει ανθίσει!!!
Οταν τα καταφέρω θα σας βάλω καμια φωτογραφία για να ζηλέψετε λίγο!!!!!
Ελπίζω να κρατήσει πολύ όλο αυτό...
Λές και ξαφνικά ξύπνησε μια άλλη Κατερίνα!
Ισως να φταίει και το γεγονός οτι άφησα πίσω μου όλα αυτα που με κρατούσαν πίσω..
Βλέπε κρυφές-αδιέξοδες σχέσεις κλπ..
Οτι και αν είναι πάντως μου αρέσει!!!!
Και πλέον δεν με πτοεί ΤΙΠΟΤΑ!
Αυτααααααααααά :))))))
Καλό μήνα σε όλους εύχομαι !!!
Α! Και καλό καλοκαίρι... εμείς εδω στη Δράμα αρχίσαμε τα μπάνια!!!!


υγ. στη φωτογραφία λουλουδάκια που μάζεψα απο τον κήπο!!! και το τραγούδι... αρχίζω να πιστεύω πως εχει γραφτεί για μένα .. απο την αρχή μέχρι το τέλος!!!!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email