Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Η αλήθεια που ξέχασες..



Γύρισε σπίτι ξημερώματα.. ξάπλωσε στον καναπέ και άναψε ενα τσιγάρο..
ηταν τόσο κουρασμένη που για μια στιγμή σκέφτηκε να τα παρατήσει ολα..
Η τελευταία εβδομάδα ηταν τόσο ψυχοφθόρα..
Ακόμα δεν μπορούσε να καταλάβει πως βρέθηκε να δουλεύει μαζι του..
"Δεν μπορεί να το έκανε επίτηδες.. απλά έτυχε..." σκέφτηκε..
Αυτο που δεν μπορούσε να αντέξει ηταν οτι πλέον συμπεριφέρονταν σαν δύο ξένοι..
Τον έβλεπε να έρχεται και η καρδιά της χτυπούσε τόσο δυνατά ...ευχόταν να της μιλήσει..
Δεν ζητούσε πολλά.. ενα γεία, τι κάνεις... έστω ενα βλέμμα ή ενα χαμόγελο..
Εκείνος όμως κάθε φορά την προσπερνουσε..
Τράβηξε την τελευταία τζούρα απο το τσιγάρο και το έσβησε με δύναμη στο τασάκι..
"ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΟΡΑΤΗ" είπε με όση φωνή της είχε απομείνει...
Πήρε το βιβλίο που ήταν πάνω στο τραπέζι...
Το άνοιξε τυχαία σε μια σελίδα..


"-Αντίο, είπε…
-Αντίο, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό:μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν.
-Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται.
-Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλό σου που το κάνει τόσο σημαντικό.
-Είναι ο χρόνος που ξόδεψα για το τριαντάφυλλό μου…είπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
-Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού.
-Μα εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου…
-Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου… Ξανάπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται…"

Έκλεισε τα μάτια... ενα δάκρυ κύλισε ..

Αφιερωμένο σε αυτούς που έχουν κλειδωθεί στον δικό τους πλανήτη και αδιαφορούν για εκείνα που εξημέρωσαν…
Το κείμενο..Antoine de Saint Exupéry published in 1943





12 σχόλια:

Ναύτης είπε...

πως ξημερώνει ο έρωτας Κατερίνα;
πως ξεκλειδώνει το μυαλο;
μόνο η καρδια δεν έχει ούτε ύπνο, ούτε και κλειδια...
ελεύθερη αφ'εαυτού της

καλη σου μέρα

:)

Ανώνυμος είπε...

Καλημερα,
για σημερα δεν εχει τραγουδακι. Οσο κι αν προσπαθησα δεν βρηκα κατι (μεταξυ μας καλα εκανες και εσυ και δεν εβαλες, οχι βεβαια οτι με τρελανε και αυτη η πεθαμενατζιδικη μουσικη :-)) )
Δυσκολα τα πραγματα.....
Πολλα φιλια
Πανος
P.S: Δεν παραταμε τιποτα. Ουτε καν το σκεφτομαστε

Αγάπη είπε...

Πολύ όμορφο και συγκινητικό. :'(

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΑΚΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ ΣΥΜΠΤΩΣΗ .Η ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ .ΤΕΛΕΙΟΣ Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ!!ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΦΙΛΗ ΜΟΥ.

Katerina... είπε...

...Ναύτης...

Πώς άραγε;;;
Μόνο η καρδιά έχει τις απαντήσεις..
Αλλά τις κρατάει καλά φυλαγμένες..
Όσο και αν πιέζω απάντηση δεν παίρνω..
Την αφήνω να με κάνει οτι θέλει..
ελεύθερη αφ'εαυτού της... όπως είπες..

Katerina... είπε...

...Πάνος...

Είναι η αδυναμία της στιγμής...
Είναι όλες αυτές οι σκέψεις λίγο πριν κλείσεις τα μάτια..
Δεν παρατάω τίποτα..
Θα το παλέψω...

Katerina... είπε...

...Αγάπη...

Είναι το μέσα μου...
Όλα όσα θέλω να φωνάξω αλλά δεν μπορώ..
Η αδυναμία που κρύβεται καλά μπροστά σε κοινό και κατακλύζει το μέσα μου μόλις σβήσουν τα φώτα...
Σ'ευχαριστώ..

Katerina... είπε...

...SKPOUTZAKOS...

Απο τα αγαπημένα μου...
Ηταν δώρο απο ενα πολύ αγαπημένο μου παιδικό φίλο... πρέπει να ήμουν 9 τότε!
Κάθε τόσο το ανοίγω και το διαβάζω για να φρεσκάρω και τα γαλλικά μου!
Καλή εβδομάδα και σε σένα σκρουτζάκο!!!

stolenblood είπε...

τα συναισθήματα μας είναι σαν το τριαντάφυλλο του μικρού πρίγκηπα...είναι άσχημο αλλά και αναπόφευκτο να αφήνουμε τους άλλους να παίζουν με αυτά...γιατί καταλάθος μπορεί να τα σπάσουν...και ότι σπάει δεν ξανακολλάει.

προφήτηs είπε...

για μια στιγμή αναρωτήθηκα αν είναι το πείσμα που σε κάνει να ζητάς ένα βλέμμα λίγες λέξεις, τώρα... είμαι βυθισμένος σε αυτό το τριαντάφυλλο, μη ξεχνάς, ότι θέλουμε να μας προστατεύσει, πρέπει κ μεις με τη σειρά μας να το προστατεύουμε...

καλημέρα

Katerina... είπε...

...stolenblood...

Ρισκάρουμε... δεν μπορείς να ξέρεις απο την αρχη τις προθέσεις του άλλου...
Το δικό μου τριαντάφυλλο έχει σπάσει σε πολλά σημεία..
Αντέχει όμως...
Και κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο κόκκινο..

Katerina... είπε...

...προφήτης...

Αναρωτήθηκα και εγώ πολλές φορές..
Και η απάντηση είναι ναι...
Προσπαθώ να το αποβάλλω...
Αλλά κάθε φορά πέφτω πάνω σε τοίχο και πεισμώνω ακόμα περισσότερο..
Όσο γι' αυτό που θέλω να με προστατεύσει ... το έχω προστατεύσει πρώτα εγώ...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email