Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Emotional Winter..


Μπήκε νωρίς ο χειμώνας φέτος κοριτσάκι..
Και εσύ μαζεύεις ακόμα τα γυαλιά από το σπασμένο τζάμι..
Θρύψαλα η ζωή σου φιλενάδα..
Θα μου πεις στα  ‘λεγα δε στα ‘λεγα…
Αλλά εσύ εκεί..
Αυτό το πείσμα μόνο να μην είχες..
Και τώρα για πες..
Τι γίνεται τώρα;
Πως θα τα μπαλώσεις αυτή τη φορά;
Η αρχή λένε είναι το ήμισυ του παντός .. και εσύ από αρχές άλλο τίποτα..
Ξεκίνησες καλά δε λέω..  αλλά στη πορεία κάπου το ‘χασες..
Πάντα έτσι γίνεται με σένα..
Ξεκινάς  .. χάνεσαι…
και αντί να γυρίσεις πίσω από εκεί που ξεκίνησες ..
συνεχίζεις με την ελπίδα πως θα βρεθείς σε σταυροδρόμι..
Κάποιος να σκοτώσει αυτήν την πουτάνα την ελπίδα να τελειώνουμε..
Μονόδρομος φιλενάδα.. ενίοτε και αδιέξοδος..
Και τώρα ..
Βάλε το κλειδί στην πόρτα..
Το κρύο σπίτι σου σε περιμένει..

6 σχόλια:

flash είπε...

κοριτσάκι μου...
ό,τι κι αν γράψεις φτάνει κατευθείαν στο στόχο.. θέλω να το ξέρεις ακόμα κι αν δεν ήμουν πάντα εδώ να σου το λέω...
μας βρήκε χειμώνας έτσι;
...
ξέρεις τι; τουλάχιστον στον 'χειμώνα' μας έχουμε όλο το χρόνο για μπαλώματα και για ταξίδια :)
εσύ λέω να διαλέξεις ένα ταξιδάκι για φέτος.. προς τα πίσω....
θα βρεις εκέινο το σημείο που λες και θα πιάσεις από εκεί την κλωστούλα σου... ύστερα θα αρχίσεις σιγά σιγά να τακτοποιείς και να επιστρέφεις λίγο λίγο...
ως την Άνοιξη θα είσαι πίσω.. ακριβώς Άνοιξη θα είναι τότε!
δεν είναι ελπίδα αυτο...
είναι χρόνος
έτσι είναι ο χρόνος
να μάθουμε να ζούμε μέσα του
κι αν έχουμε το κουράγιο να τον γυρίσουμε μέσα έξω... εκείνος μας αφήνει :) γιατίι έτσι κι αλλιως από μόνος του όλο σβούρες κάνει :))
πολλά γλυκά φιλάκια σου!

Ναύτης είπε...

κι οι μονόδρομοι έχουν σταυροδρόμια...
αν βγάζουν σε άλλους μονόδρομους ή όχι, κανεις δεν το ξέρει
γι αυτο είναι καλο να ξέρεις να ξεκινας πάλι απ την αρχη
χάρτες δεν υπάρχουν
κι η τελευταία Αριάδνη κλέφτηκε με το Θησέα...
όσο για το κρύο σπίτι...
προσωπικα καίω τ απομεινάρια των Μινόταυρων που πέσανε στο δρόμο μου....

καλή σου μέρα!

βροχερη, αλλα μ'αρέσει :)

Άνεμος είπε...

Ουάου, πόσο πολύ μοιάζει το σκεπτικό μας... Σε καταλαβαίνω... σε νιώθω...

μέχρι που είχα γράψει και γω κάτι παρόμοιο για την ελπίδα...
http://sykaki.blogspot.com/2010/03/blog-post.html

Ποιά αρχή και ποιό τέλος...; Όλα στην πορεία γίνονται... Και ξεκινάμε με τις καλύτερες προθέσεις...

Προμηνύεται άλλος ένας δύσκολος χειμώνας θαρρώ... Για πολλούς...

Φιλάκια και κουράγιο... μόνο αυτό... Δεν πιστεύω πια σε ελπίδες οπότε... δεν μπορώ να ευχηθώ κάτι...

Katerina... είπε...

...flash...

Μας βρήκε ο χειμώνας φλασάκιμου είδες;;
Το σκεφτόμουν σήμερα και τελικά δεν ξέρω αν το ταξίδι προς τα πίσω ωφελεί..
Ή μάλλον για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω κατά πόσο έχω πλέον τη δύναμη να το κάνω αυτό το ταξίδι..
Παλία το έκανα.. τώρα όμως πονάει και τα πόδια μου είναι ήδη ματωμένα..
Όσο προχωράω τόσο αργούν να κλείσουν οι πληγές..
Έτσι έμεινα στάσιμη..
Μήπως και γιατρευτούν..
Αλλά τελικά και αυτό πονάει..
δε χτυπάει όμως στην πληγή..
Ψυχή χτυπάει..
Και να σκεφτείς μου άρεσαν τα ταξίδια..
Ακόμα μου αρέσουν..
Δεν μπορώ να συνεχίσω όμως ξυπολυτη..
Θα χρειαστώ παπούτσια..
Και αν δε βρώ..
Θα ψάξω για μια γωνίτσα..
Να κοιμηθώ και να ξυπνήσω άνοιξη..
Να πατάω πάνω στα λουλούδια και οχι στις κοφτερές πέτρες του χειμώνα..
Και ναι.. δεν είναι ελπίδα αυτό..
χρόνος είναι...
Καμιά φορά και οι ταξιδευτές θέλουν τον χρόνο τους...
έτσι κι αλλιώς σβούρες κάνει..
Πάντα μετά το χείμωνα θα έρχεται η άνοιξη ;)

Katerina... είπε...

...Ναύτης...

Δεν τους χρειάζομαι τους χάρτες..
Πάντα οταν χανόμουν εβρίσκα το δρόμο για να γυρίσω πίσω..
Μόνο που τώρα έπεσα σε τοίχο!
Αδιέξοδος βλέπεις...
Και η διαδρομή πολύ μεγάλη για να γυρίσω πίσω..
Μάλλον θα πρέπει να βρώ δύναμη να πέρασω πάνω απο τον τοίχο...
Και ελπίζω εκεί να μην κάνει τόσο κρύο...
Γιατί τα δικά μου απομεινάρια τα έχω κάψει προ πολλού...

Katerina... είπε...

...Άνεμος...

Ποιός έκανε την ελπίδα να πεθαίνει τελευταία...
Εδώ σε θέλω...
Όλα στην πορεία γίνονται..
και θα γίνουν...
Το πιστεύω.. γιατί η ρημάδα η ελπίδα είπαμε πεθαίνει πάντα τελευταία..
Δύσκολος πολύ ο φετινός χειμώνας..
Ίσως πιο δύσκολος απο τον περσινο..
Και τελικά εκεί που περιμένεις το χειμώνα για να δείς μια άσπρη μέρα... συνειδητοποιείς οτι δεν ήσουν κατάλληλα προετοιμασμένος γι αυτήν..
That's life Ηλία μου...
Τι να κάνουμε;
Κουράγιο.. για όλους μας...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email