Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

"Θάρρος ή αλήθεια...;"



-Σε έπαιρνα τηλέφωνο γιατί δεν απάντησες;
-Δεν θυμάμαι όταν σταμάτησες να μου μιλάς να σε ρώτησα γιατί..
(Παύση)
Γύρισε το κεφάλι της από την άλλη..
-Έε.. κοίτα με, είπε χαϊδεύοντας της το γόνατο.
Γύρισε το κεφάλι της και τον κοίταξε ..
-Προσπαθώ.. , συνέχισε εκείνος..
Δεν ήξερε τι να του πει.. έμεινε να τον κοιτάζει..
-Δώσε μου μία ευκαιρία να σου αποδείξω ότι δεν είμαι αυτό που νομίζεις..
-Γιατί τώρα; Τι άλλαξε;
-Ας πούμε ότι συνειδητοποίησα κάποια πράγματα..
-Δε νομίζεις ότι άργησες λίγο;
(Μεγαλύτερη παύση)
Χτύπησε το κινητό της..  πριν καν το κοιτάξει ήξερε ποιος ήταν..
Οι παλμοί της άρχισαν να αυξάνονται..Το έκλεισε..  
Πριν προλάβει να το βάλει πάλι στην τσάντα χτυπάει δεύτερη φορά.. εκείνος πάλι..
-Πρέπει να φύγω με περιμένουν.. , του είπε και σηκώθηκε από την καρέκλα της..
- Το ξέρεις πως καταλαβαίνω πότε μου αραδιάζεις δικαιολογίες έτσι;.
-Καληνύχτα.., του είπε και έφυγε βιαστικά..
Βγήκε από το μαγαζί  σταμάτησε στο περίπτερο, πήρε ένα πακέτο τσιγάρα και άρχισε  να περπατάει..
 Πέρασε το ξύλινο γεφυράκι και μετά σταμάτησε..
 Πήρε μια βαθιά ανάσα προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς έχει συμβεί..
Δεύτερη βαθιά ανάσα.
Άφησε τα δάκρυα ελεύθερα να κυλήσουν στο πρόσωπο της..
Αναψε  τσιγάρο..
Ήταν θυμωμένη μαζί του που την είχε αφήσει μόνη και μετέωρη ..
Δεν της έφταιγε όμως σε τίποτα εκείνος.. Σκούπισε τα δάκρυα απο το πρόσωπο της.. είχαν αρχίσει να το παγώνουν..
Απο την άλλη..
Οι αναμνήσεις δεν την αφήναν ήσυχη...
 Και είναι πολύ άτιμο πράγμα οι αναμνήσεις...
 Τη γύριζαν πίσω σε μέρη που δεν ήξερε αν θέλει να ξαναδεί..
 Σε τοπία που τα είχε σκιαγραφήσει όπως εκείνη ήθελε.
 Σε ανθρώπους που την αγάπησαν και την πλήγωσαν... 
Και περνούσαν μπροστά απ' τα μάτια της σαν να συμβαίνουν τώρα...
Κι όλη της η ζωή προβαλλόταν στη γιγαντοοθόνη του μυαλού της...
 Και θυμόταν ... 
Δυστυχώς ή ευτυχώς θυμόταν...
Οι άμυνες της όμως την εκπαίδευσαν να θυμάται και πολλά άσχημα...
Της επιστρέφουν συναισθήματα..
Σκέφτεται, σκέφτεται, σκέφτεται..
Σαν να μη ξέρει ποια είναι και τί θέλει...
Και ο άλλος της εαυτός από την άκρη του μυαλού σα να της λέει «Που πας;»
Πίστευε ότι οι άμυνες της ήταν πιο δυνατές..
Δεν ήταν.. γι αυτό το έβαλε στα πόδια..
Φοβόταν τον εγωισμό της, την υπόσχεση που είχε δώσει στον εαυτό της, την απόφαση που είχε πάρει..
Όλα αυτά και το καθένα ξεχωριστά..
 2ο τσιγάρο..
Θυμήθηκε το διάλογο τους λίγο πριν φύγει από το σπίτι..
«Θάρρος ή Αλήθεια»
Πάντα διάλεγε θάρρος λόγω έλλειψης θάρρους..
Γιατί η αλήθεια θέλει θάρρος.. και την φοβόταν την αλήθεια..
Αν δεν είχε χτυπήσει το τηλέφωνο εκείνη την ώρα ..
Θα έμενε .. 
Εκείνος της θύμισε ότι έχασε το δρόμο..
και εκείνη έφυγε τρέχοντας..
Να βρει πάλι τον εαυτό της...
Και τον βρήκε...
Και στ' αλήθεια είναι καλά έτσι όπως είναι...
Και όχι, δεν της λείπει κάτι...
Πήρε ταξί και γύρισε σπίτι..
Το μόνο που ήθελε ηταν μια αγκαλιά από εκείνον..
Ήξερε ότι δεν μπορεί να την έχει..
Όμως στο άκουσμα της φωνής του και μόνο ήταν σα να έπαιρνε την πιο μεγάλη αγκαλιά..
Του έστειλε μήνυμα αποφασισμένη να του μιλήσει την επόμενη μέρα για το περιστατικό..
Όμως ακόμα δεν είχε αποφασίσει τί διάλεγε:
"Θάρρος ή αλήθεια...;"

6 σχόλια:

flash είπε...

Κατερινάκι μου :)
πάντα Αλήθεια να διαλέγεις
θέλει και αυτή θάρρος
αλλά σε αυτήν δεν είσαι μόνη
θάρρος χρειάζεται και αυτός που την ακούει ;)
είναι ένα 'μοίρασμα' και αυτό
στο όποιο ΄βάρος' της..

Σου εύχομαι Χρόνια πολλά και Ευτυχισμένα!!
Υγεία, Ελπίδα και Αγάπη,
να φωτίζει κάθε μικρή ή μεγάλη στιγμή σου!

πολλά φιλάκια σου κοριτσάκι,
καλή συνέχεια στη γιορτή της καρδιάς (σου)!!!

Katerina... είπε...

Φλασάκι :)
Νομίζω οτι είναι δίκαιο το 'μοίρασμα'!
Χρόνια πολλά και σε σένα!
Σου εύχομαι οτι καλύτερο μέσα απο την καρδιά (μου).. που στάζει μέλι!! Αλήθεια ;)
Να χαμογελάς :))

Άνεμος είπε...

Κατερινάκι, δε γνωρίζω τι έκανες τελικά καλό μου, ελπίζω όμως να πήρες την καλύτερη απόφαση για σένα... ειλικρινά...

Σε έχω διαβάσει πως ήσουν όταν δεν ήσουν καλά και...

Ελπίζω η επόμενη ανάρτησή σου να είναι όλο χαμόγελα καλό μου!

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά και πολλή ευτυχία... μας λείπει...!!!
Φιλάκια!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΣΑΣ ΔΙΝΩ ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΕΥΧΕΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΧΡΟΝΟ
ΠΑΝΠΛΟΥΤΟΙ ΝΑ ΣΤΕ ΣΤΗ ΧΑΡΑ
ΚΑΙ ΠΑΜΦΤΩΧΟΙ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ.

flash είπε...

Καλημέρα Κατερινάκι :)

Καλή Χρονιά μάτια μου,
Χαμογελαστή και Ευτυχισμένη!!!

μην λείψεις πολύυυυ ακόμα...
εντάξει;;

μμμ είμαι σίγουρη οτι άλλαξε καλύτερα φέτος η χρονιά:) μόλις θυμήθηκα τί λέγαμε πέρυσι.. :p

να μου γράψεις να μου πεις..

ένα μεγάλο φιλί! :)

stolenblood είπε...

Κατερίνα μου, χρόνια και ζαμάνια βρε!: ) το να αφήσεις πίσω τα παλια χρείαζεται μεγάλο θάρρος...μόνο ο δειλός επιστρέφει...αυτό έχω καταλάβει...

υ.γ. υπουλο πράγμα οι αναμνήσεις...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email