Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

[...]

[Θάρρος..
Αυτό επέλεξα και αποφάσισα να τον βρω..
Να πάρω αυτό που τόσο καιρό αποζητούσα..
Πήρα το πλοίο για το νησί χωρίς δεύτερη σκέψη..
Έκανε κρύο εκείνο το βράδυ.. 
Περπάτησα αρκετή ώρα μαζί του ..
Μου μιλούσε στο τηλέφωνο και μου περιέγραφε τη διαδρομή χωρίς να ξέρει ότι βρισκόμουν λίγα μέτρα πιο πίσω..
Μου έλεγε συνέχεια πόσο θα ήθελε να κάναμε αυτή τη βόλτα μαζί και εγώ χαμογελούσα..
Του ζήτησα να με «πάει» στα βαπόρια ,που τόσο πολύ μου είχε διαφημίσει ..
Τον άφησα να κατέβει και μετά από λίγο ακολούθησα και εγώ..
Έμεινα για λίγη ώρα στο σκοτάδι και τον παρακολουθούσα να μου μιλάει και να τραβάει φωτογραφίες για να μου τις δείξει..
Πήρα μια βαθιά ανάσα και έκανα ένα βήμα μπροστά..
Ήταν τόσο σκοτεινά που δεν με κατάλαβε αμέσως..
Μου είπε να περιμένω λίγο γιατί είχαμε "παρέα"..
Γύρισε προς το μέρος μου ..
«θέλετε κάτι;» 
Έμεινα να τον κοιτάζω..
«Θέλετε κάτι;» επανέλαβε πιο δυνατά..
«Θέλω» του απάντησα ..
Έμεινε ακίνητος απέναντι μου ..
Για μια στιγμή αισθάνθηκα την καρδιά του να χτυπάει τόσο δυνατά όσο και η δική μου..
«Κατερίνα; Εσύ είσαι; Όχι δεν μπορεί..»
Μια αγκαλιά ζητούσα.. και τελικά την πήρα.. στο ωραιότερο σημείο..
Εδώ..

Σε αυτή την αγκαλιά έμεινα για τις υπόλοιπες  24 ώρες..
Κλεισμένοι μέσα σε  ένα δωμάτιο μέχρι την ώρα που έπρεπε να πάρω πάλι το πλοίο της επιστροφής..
3 μέρες μετά επέστρεψα στη Δράμα..
Το ίδιο βράδυ πήγα από το μαγαζί να βρω κάτι φίλους.
Μπαίνοντας μέσα έμεινα για λίγο ακίνητη ψάχνοντας μέσα στο πλήθος..τα βλέμματα μας διασταυρώθηκαν..
Σηκώθηκε από εκεί που καθόταν και ήρθε προς το μέρος μου..
«Καλή χρονιά» μου είπε δίνοντας μου ένα φιλί στο μάγουλο..
Ποτέ δεν μπόρεσα να εξηγήσω την παράλυση που ένιωθα  σε όλο μου το κορμί κάθε φορά που βρισκόταν κοντά μου..
Εκείνο το βράδυ καθίσαμε όλοι μαζί..
Εκείνος δεν πήρε τα μάτια του από πάνω μου ..
Πέρασα ωραία.. ήπια.. γέλασα πολύ αλλά για πρώτη φορά μετά από καιρό αισθάνθηκα μαζί του οικεία..
Φεύγοντας βγήκε έξω μαζί μου..
Περπατήσαμε μέχρι το αυτοκίνητο..
Τον κοίταξα για λίγο..
«Καληνύχτα ..» είπα ..
Έκανε ένα βήμα προς το μέρος μου ..
Ακούμπησε τα χέρια του στα μάγουλα μου και έφερε το πρόσωπο το κοντά στο δικό μου..
Κατέβασα το κεφάλι μου προσπαθώντας να μην τον κοιτάζω..
«Μου λείπεις..» είπε και με φίλησε τρυφερά στο στόμα..
Άνοιξα την πόρτα του αυτοκινήτου ..
«Καληνύχτα» είπα και μπήκα μέσα..
Έμεινα για λίγο στο αμάξι και τον κοίταζα να φεύγει..
«Και μένα μου λείπεις γαμώτο..» αναφώνησα ..
Σε όλη τη διαδρομή σκεφτόμουν πως ίσως κάνω το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου..
Είχε έρθει  η στιγμή να πάρω αποφάσεις..]

(Συνεχίζεται..)

5 σχόλια:

Άνεμος είπε...

Καλό μου, ανατρίχιασα όπως έγραφες για εκείνο το βράδυ στο τηλέφωνο... Τί ωραίο βράδυ... Μαγίκο... Ζήλεψα, με την καλή έννοια. Χάρηκα για σένα!

Σκέψου καλά καλό μου, έχει σημασία... Ξέρω, ξέρεις, ξέρουμε όλοι πόσο δύσκολο είναι...

Ελπίζω το καλύτερο για σένα...
Φιλιά και περιμένω νέα σου!

Katerina... είπε...

Εκείνο το βράδυ ήταν όντως μαγικό.. απο τις πιο δυνατές στιγμές της ζωής μου..
Μου είναι πολύ δύσκολο όλο αυτό..
Ξέρεις.. ξέρω..
Σ'ευχαριστώ πολύ Ηλία μου.. :)
Φιλάκια!

Άνεμος είπε...

Ναι... είναι και γίνεται και πιο δύσκολο στις στιγμές επάνω...

Μη με ευχαριστείς, δεν μπορώ να είμαι δίπλα σου να σε βοηθήσω. Απλά να σου πω ότι σε καταλαβαίνω θέλω...

Φιλιά!

Dee Dee είπε...

Εγω λεω να ξαναπας στο νησι :)

Τα ομορφα πρασινα ματια ειναι αρκετα ανωριμα για σενα. Κι εσενα σου λειπει μονο η επιβεβαιωση απο εκεινον, τιποτα αλλο!

Ξερω ποσο αυστηρη ακουγομαι, αλλα θεωρω πολυ κριμα να χανεις αδικο χρονο για να ξαναβρεθεις στο ιδιο σημειο σε λιγο καιρο!

Να ξαναπας στο νησι!
Εκει, με τραγουδια και αληθειες θα παρεις οσα λαχταρας ;)

καλημεραααααα

xxxxxxxxxxxxxxx

Katerina... είπε...

...Άνεμος...
Το ξέρω..
Είναι αμοιβαίο όλο αυτό!
:)

...Dee Dee...

Μια κουβέντα είναι ολα..
Ειναί πολλά αυτά που μπαίνουν στη μέση..
Όσο για τα πράσινα μάτια..
Άλλαξαν.. μαζί με αυτά όμως και γω..
Ας με δικαιώσει η ιστορία λοιπόν ;)
Φιλάκιαααα :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email