Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011



Θα ερχόταν μια μέρα που θα τον συναντούσε τυχαία και θα της έδινε εξηγήσεις..
Και ήξερε τι να του πει.. είχε κάνει πρόβα τα λόγια από καιρό.
Μα δεν τον άφησε να πει τίποτα.. δεν ήθελε να θυμηθεί.


4 σχόλια:

stolenblood είπε...

χμμ...ίσως ήταν καλύτερα να τον άφηνε να μιλήσει...ίσως πάλι είναι πιο καλά χωρίς να θυμάται...δύσκολες φάσεις αυτές Κατερίνα μου...όπως και να χει πάντως...εσύ ξέρεις τι είναι καλύτερο γα σένα...καλό βράδυ!

Άνεμος είπε...

...και πως νιώθει τώρα; δικαιωμένη; πληγωμένη; ήταν αυτό το σωστό για εκέινη...;

Πάντα έρχεται η στιγμή όπου μπορούμε να πούμε τους διαλόγους που έχουμε κάνει μέσα μας πρόβα χιλιάδες φορές...

Καλησπέρα... ελπίζω να είσαι καλά...

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΑΝΤΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ.
ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ.

flash είπε...

φοβόταν απλώς..
όμως ο φόβος δεν είναι της καρδιάς η δύναμη...
η δύναμη βρίσκεται στη θέληση!
στη στιγμή που χαρίζεις
όλη σου την πνοή
για μια και μόνη ευχή!

Καλά Χριστούγεννα κοριτσάκι μου
με την μια σου ευχή
να σκορπίζεται στον άνεμο
και στ' αστέρια..
να αντηχεί στα πέρατα...
και να εκπληρώνει με την δύναμη της πνοής σου τον εαυτό της!

την αγάπη μου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email