Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012



Σ’ ένα σπίτι άδειο, μια ψυχή βαθιά θιγμένη στέκεται στο παράθυρο βλέποντας τη βροχή που πέφτει παρασύροντας στο πέρασμα της ότι δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί έξω..
Αυτό περίμενε και εκείνη.. μια βροχή να έρθει και να πάρει μακριά όλα εκείνα που έχει μέσα της και δεν την αφήνουν να κοιμηθεί τα βράδια.
Περνάει όλη τους η ζωή μπροστά από τα μάτια της..
Στιγμές
Στιγμές όπως..
Ένα βράδυ ξαπλωμένοι στα κάτασπρα σεντόνια ενός ξενοδοχείου της Θάσου μη μπορώντας να πιστέψουν αυτό που ζουν.
Μια βόλτα με το αυτοκίνητο .
Μια αγκαλιά εκεί που δεν το περιμένει.
Μια Αυγουστιάτικη νύχτα στο ψηλότερο σημείο της πόλης  με κουβέντα που κρατάει μέχρι το ξημέρωμα.
Ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί και φιλιά παθιασμένα εκεί που πονάει πιο πολύ.
Δυο μάτια να κοιτάζουν εκεί που δεν μπόρεσε κανείς να κοιτάξει.
Μία λάθος στιγμή που θα την μετάνιωνε για πάντα.

Και κάπου εκεί η ψυχή της γίνεται ύλη και στάζει σε μια σταγόνα..
Ένα δάκρυ που θα αφύπνιζε τη δική της βροχή.. παίρνοντας μακριά όλα εκείνα που πονάνε μέσα της.
Ένα αντίο μαζί με μια παραλίγο ευτυχία που θα τους δένει για πάντα..


Φοβάμαι ότι θα σε ξεχάσω και δεν υπάρχεις για να μου θυμίζεις ότι υπήρχες..

5 σχόλια:

Liani είπε...

speechless.

σκεφτομουν να σχολιασω οπως σχολιαζω παντα, ομως δεν αρμοζει. Το μονο λαθος που πιστευω οτι εκανα ειναι οτι το διαβασα το πρωι, επρεπε να το διαβασω το βραδυ πριν κοιμιθω για να "σκηνοθετησω" ενα ονειρο που θα με επνηγε στα δακρυα.

Jade είπε...

..μια παραλίγο ευτυχία..
Δηλαδή ξέρεις πότε είναι η ακριβώς ευτυχία?...

Άνεμος είπε...

Ψίθυροι μιας βροχής, που έσταξε για σένα καλή μου... Αναμνήσεις... Τόσο ωραίες και τόσο επίπονες... Στο δικό μου μυαλό, σε καταλαβαίνω... Τα περιγράφεις τόσο παραστατικά όσο χρειάζεται...

"Μια λάθος στιγμή που θα τη μετάνοινωνε για πάντα..."

Πόσο την ξέρω αυτή τη φράση...

Καλό σου βράδυ...

Katerina... είπε...

...Liani...

Τώρα εγω τι να πω;
Μου φαίνεται ακόμα παράξενο το πόσο μπορούν να μας αγγίξουν μερικές σειρές απο λέξεις..
Κι όμως συμβαίνει και σε μένα.. με πολλούς απο εσάς..

...Jade...

Ξέρεις τι; Ίσως και να ξέρω..
Έφτασα σχεδόν ως εκεί.. ένα βήμα πριν..
Είναι αυτό που λέμε "σωστή επιλογή αλλά σε λάθος χρόνο"..

...Άνεμος...

Το ξέρω πόσο με καταλαβαίνεις..
Στα τελευταία κείμενα σου βρίσκω κάτι απο το "τώρα" μου..

Άνεμος είπε...

Χαίρομαι που "επικοινωνούμε"...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email