Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

Εσυ..εκείνον και εκείνος..εσένα..


Είναι λίγο πριν φτάσεις στη στροφή του σπιτιού σου, όταν παίζει αυτό το τραγούδι. Στρίβεις επίτηδες στο προηγούμενο στενό και έχεις εξαντλήσει όλη τη θέληση σου με μια κίνηση. Δεν σε νοιάζει που πας, δεν έχεις προορισμό όταν όλα τελειώνουν. 

Όχι, δεν βρήκες τόπο να κρυφτείς εκείνο το βράδυ.
Θέλω να φύγω, του λες, να θυμηθώ τι είναι αυτό που σφίγγει την καρδιά μου τόσο βίαια και κλέβει την ανάσα μου χωρίς συμβιβασμούς.

Κατεβάζεις το παράθυρο και σιγοτραγουδάς πάλι τα ίδια λόγια.
Βγάζεις το χέρι έξω, κλείνεις τα μάτια και σχεδόν νιώθεις τις στάλες να τρυπάνε το δέρμα σου. Μα δεν βρέχει, και σωπαίνεις. 
Λίγους μήνες μετά, λίγα χρόνια πίσω και είσαι μόνη πάλι. Τόσο μόνη. Στιγμιαία τα θυμάσαι όλα και βρίσκεις το νόημα της ζωής. 

Δεν γύρισε ποτέ ξανά σπίτι από τότε. Ποτέ δεν ήταν εκεί, ποτέ δεν τα είδε όλα αυτά, ποτέ δεν θα μάθει τι θα μπορούσε να είχε συμβεί. 
Εσύ θα κατηγορείς εκείνον, και εκείνος εσένα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email