Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Μία Δευτέρα..



-Που πάμε;
-Δεν ξέρω..
-Έχεις κάτι;
-Έχει σημασία;
-Εσύ τι λες;
-Όχι..
(Παύση)
-Αντιλαμβάνεσαι ότι τελείωσε.. έτσι;
-Αντιλαμβάνεσαι ότι δεν θέλω να σε χάσω;
-Αυτό έγινε ήδη.. δεν αλλάζει..
-Γιατί είσαι τόσο σκληρή;
-Γιατί έγινες τόσο μαλάκας;
(Δεύτερη παύση)
-Δεν έχεις ιδέα πόσο δύσκολο είναι όλο αυτό για μένα..
-Πάμε να φύγουμε..
-Τι έπαθες τώρα;
-Δεν έπρεπε να έρθω..
 -Δηλαδή;
-Το μετάνιωσα..πως το λένε;
-Μάλιστα..
(Τρίτη παύση)
-Θα με γυρίσεις πίσω;
-Θυμάσαι που τα βράδια ερχόμασταν εδώ και μιλούσαμε με τις ώρες;
-Όχι, δεν θέλω να θυμάμαι..
-Τι έχεις πάθει; Γιατί άλλαξες τόσο;
-Γιώργο πάμε να φύγουμε. Το εννοώ.
-Δεν πάμε πουθενά αν δεν ηρεμήσεις. Τι έχεις πάθει θα μου πεις; Γιατί εξαφανίζεσαι και γιατί δεν απαντάς στα τηλεφωνήματα μου;
-Γιατί δεν βρίσκω λόγο πια..
-Έχεις βρει άλλον;  
-Όχι.
-Να σε πιστέψω;
-Δεν με απασχολεί..
-Γιατί είσαι έτσι βρε κορίτσι μου.. πες μου σε παρακαλώ.
-Είναι κάποια πράγματα που δεν θα μάθεις ποτέ.. γι’ αυτό.












2 σχόλια:

efhbos είπε...

Ειναι τοσο σοβαρα αυτα τα πραγματα που συνεβησαν για να σε κρατησουν μακρια απο μια αγκαλια που σε ζηταει?

Siren Girl είπε...

Ειναι καποια πραγματα που δεν θα μαθεις ποτε..
το ειπα και εγω και το μετανιωσα..
και τωρα δεν ειναι εδω για να πω αυτα και ακομα περισσοτερα

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email