Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

Still waiting..





Δύσκολο να είσαι μαύρο πιόνι και να περιμένεις την πρώτη κίνηση..





Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

Unfold me..


Είναι απο εκείνες τις φορές που προσπαθείς να μη σκέφτεσαι τίποτα και καταλήγεις να θυμάσαι τα πάντα..

Φοβάμαι.
Δεν φταις εσύ μάτια μου, το ξέρεις.
Λίγο χρόνο θέλω μόνο..
Να βρω εσένα.. μέσα σε 'μένα..


Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Feels like winters cold..



Τι θα μου ζητούσες αν απαιτούσα να μου ζητήσεις κάτι;
Θα μπορούσες άραγε να μου ζητήσεις να μείνω για πάντα ή θα αρκούσουν μόνο στο επόμενο πρωί;
Εκείνο το τελευταίο βράδυ που με κοίταγες στα μάτια με εκείνο το βλέμμα, που έκανε την καρδιά μου να χτυπά δυνατά, τι ήταν αυτό που ήθελες να πεις μα τελικά δεν είπες;
Χάθηκαν οι λέξεις μαζί με εμάς..
Τους μεγαλύτερους διαλόγους τους κάναμε μόνο με 2 ρήματα
1. Κοιτάζω
2. Αγγίζω
Ίσως γιατί ξέραμε πως αν χρησιμοποιήσουμε αυτές τις ριμάδες τις λέξεις, σε δευτερόλεπτα θα γίνουμε χίλια κομμάτια..
Κομματιάζονται τα κομμάτια αγάπη μου;
Αρκεί να δεις τον έρωτα του άλλου στα μάτια του για να καταλάβεις για πιο πράγμα ξενυχτάς..
Ακούγοντας όλα αυτά που θα ήθελες να πεις εσύ, κάνοντας όλες εκείνες τις κινήσεις που θα ήθελες να έχεις κάνει εσύ, κοιτάζοντας όπως εσύ θα ήθελες να έχεις κοιτάξει..
Ίσως ο χρόνος και ο τόπος να ήταν διαφορετικός, αλλά ίσως πάλι και να ήταν ο ιδανικός..
Και να πιάνεις τον εαυτό σου να μελετάει τις κινήσεις του ανθρώπου που είναι απέναντι σου, καπνίζοντας το τελευταίο σου τσιγάρο μαζί του και να συνειδητοποιείς το μέγεθος της ειρωνείας όσο η ώρα περνάει απο τους δείκτες του ρολογιού σου..
Γιατί τι κρίμα να μην κινούνται όλοι οι δείκτες με την ίδια φορά στα μυαλά δύο ανθρώπων.
Μα το μεγαλύτερο κρίμα απο όλα είναι το ρολόι το ίδιο..
Πως δεν σταματάει και δεν σταματιέται..
Για πόσο μπορείς να παγώσεις το ρήμα "σκέφτομαι";
Όσο διαρκεί το σεξ.
Όσο βρίσκεσαι στο βαθύτερο στάδιο του ύπνου, εκεί που όλα απενεργοποιούνται.
Όσο διαρκεί ένα τηλεφώνημα.

Και αν δεν ήξερα τι ήθελα να σκέφτομαι τότε δεν θα με ένοιαζε πόσο διαρκεί το σεξ, ένας ύπνος ή ένα τηλεφώνημα..
Κι ούτε ξέρω και γω τι θα ζητούσα τώρα που ξέρω πως δεν το ζήτησες ποτέ..
Κι αν καμιά φορά αγγιχτούν καταλάθος τα δάχτυλα μας στο κρεβάτι μεταξύ τους, θα είναι λάθος ασυγχώρητο γιατί θα μας παγώνει το κενό περισσότερο και απο τα νερά που κολυμπήσαμε φέτος το καλοκαίρι..

Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

5,4,3,2,1..


Ζω περίεργες στιγμές, όχι πρωτόγνωρες..
Σαν να αρχίζουν όλα απο την αρχή..
Έχω μία γλυκόπικρη αίσθηση.
Γλυκιά γι' αυτά που τώρα αρχίζουν (και μη σου πω ψέματα δεν ξέρω που θα με βγάλουν).. 
Kαι μια πικρή για όλα αυτά που τελείωσαν-τελειώνουν και αφήνω πίσω.
Περίμενα πολύ καιρό γι αυτή τη στιγμή και να που τελικά ήρθε..
Συνήθως με βρίσκει απροετοίμαστη, μα για πρώτη φορά ίσως, νιώθω τόσο έτοιμη να κάνω το επόμενο βήμα..

Δε μετανιώνω για αυτά που έκανα-ένιωσα-έζησα.
Πήρα ενα μεγάλο μάθημα σε αυτή τη ζωή..
"Τα λάθη μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους, οι δυσκολίες δυνατότερους και η πίστη στον εαυτό μας είναι που τελικά μας κάνει ευτυχισμένους

Την τελευταία δεν την έχασα ποτέ.
Θα μου πεις, πως μπορείς να είσαι ευτυχισμένη όταν ζεις αυτά που ζεις..?!
Αλλά ξέρεις κάτι;
Η ευτυχία είναι στιγμές..

Μια καλημέρα το πρωί.

Ένα τηλεφώνημα εκεί που δεν το περιμένεις.

Η συντροφιά εκείνων που ξέρεις πως θα είναι στη ζωή σου για πάντα.

Να κάνεις χαρούμενους ανθρώπους που σε αγαπούν.

Μια βόλτα στο πάρκο ακούγοντας τη μουσική που συνοδεύει τα όνειρα σου.

Μια αγκαλιά.

Ένα γλυκό φιλί για καληνύχτα.

Να ξυπνάς το πρωί και να ξέρεις οτι μια νέα μέρα σε περιμένει εκεί έξω να την ζήσεις.

Αυτές είναι οι "στιγμές" μου..
Απο εκεί πηγάζει η ευτυχία μου.
Τα άσχημα τα αφήνω πίσω, τα ξεχνώ..
Επιλεκτική μνήμη; Ναι! Θα μπορούσε να είναι και αυτό..
Εγώ το λέω καλύτερα "αποδοχή"..
Της ζωής, της πραγματικότητας, των συναισθημάτων..

Είμαι ευγνώμων για τις στιγμές που ζω.
Όποιες και αν είναι αυτές..
Γιατί στο τέλος ξέρω πως οτι και να γίνει, θα είμαι καλύτερος άνθρωπος..

Ευχαριστώ για το καλύτερος, μα πάνω απ' όλα για το άνθρωπος..


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email