Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

5,4,3,2,1..


Ζω περίεργες στιγμές, όχι πρωτόγνωρες..
Σαν να αρχίζουν όλα απο την αρχή..
Έχω μία γλυκόπικρη αίσθηση.
Γλυκιά γι' αυτά που τώρα αρχίζουν (και μη σου πω ψέματα δεν ξέρω που θα με βγάλουν).. 
Kαι μια πικρή για όλα αυτά που τελείωσαν-τελειώνουν και αφήνω πίσω.
Περίμενα πολύ καιρό γι αυτή τη στιγμή και να που τελικά ήρθε..
Συνήθως με βρίσκει απροετοίμαστη, μα για πρώτη φορά ίσως, νιώθω τόσο έτοιμη να κάνω το επόμενο βήμα..

Δε μετανιώνω για αυτά που έκανα-ένιωσα-έζησα.
Πήρα ενα μεγάλο μάθημα σε αυτή τη ζωή..
"Τα λάθη μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους, οι δυσκολίες δυνατότερους και η πίστη στον εαυτό μας είναι που τελικά μας κάνει ευτυχισμένους

Την τελευταία δεν την έχασα ποτέ.
Θα μου πεις, πως μπορείς να είσαι ευτυχισμένη όταν ζεις αυτά που ζεις..?!
Αλλά ξέρεις κάτι;
Η ευτυχία είναι στιγμές..

Μια καλημέρα το πρωί.

Ένα τηλεφώνημα εκεί που δεν το περιμένεις.

Η συντροφιά εκείνων που ξέρεις πως θα είναι στη ζωή σου για πάντα.

Να κάνεις χαρούμενους ανθρώπους που σε αγαπούν.

Μια βόλτα στο πάρκο ακούγοντας τη μουσική που συνοδεύει τα όνειρα σου.

Μια αγκαλιά.

Ένα γλυκό φιλί για καληνύχτα.

Να ξυπνάς το πρωί και να ξέρεις οτι μια νέα μέρα σε περιμένει εκεί έξω να την ζήσεις.

Αυτές είναι οι "στιγμές" μου..
Απο εκεί πηγάζει η ευτυχία μου.
Τα άσχημα τα αφήνω πίσω, τα ξεχνώ..
Επιλεκτική μνήμη; Ναι! Θα μπορούσε να είναι και αυτό..
Εγώ το λέω καλύτερα "αποδοχή"..
Της ζωής, της πραγματικότητας, των συναισθημάτων..

Είμαι ευγνώμων για τις στιγμές που ζω.
Όποιες και αν είναι αυτές..
Γιατί στο τέλος ξέρω πως οτι και να γίνει, θα είμαι καλύτερος άνθρωπος..

Ευχαριστώ για το καλύτερος, μα πάνω απ' όλα για το άνθρωπος..


2 σχόλια:

Jade είπε...

Δε ξέρω τι να σου πω ακριβώς γι' αυτήν την ανάρτηση, ειλικρινά. Απλώς θα σου πω ότι πολλοί άνθρωποι (ίσως οι περισσότεροι) είναι δύσκολο να "δουν" και πρέπει να τους σπρώξεις μπας και.. Είναι δύσκολο να πεις τέτοιο ευχαριστώ. Και πραγματικά χαίρομαι πάρα πάρα πολύ που διαβάζω αυτό το κείμενο από σένα. :) (Ειδικά μετά από όσα έχουμε διαβάσει ήδη τόσο καιρό...)

Μου άρεσε πάρα πολύ και η ανάλυσή σου περί στιγμών και το κλείσιμο, "αυτές είναι οι στιγμές μου". Μ' έκανες να χαμογελάσω να ξες. :)

Α και επίσης πολύ ωραίο και το κομμάτι που έβαλες και ειλικρινά έχεις αρχίσει και μου δημιουργείς μια απορία. Πότε θα καταφέρεις να βάλεις κάτι μη ωραίο!? Η μάλλον, μπορείς!? Έλεος δηλαδή, σοβαρέψου πια!! :P

Καλή σου νύχτα Κατερίνα! :)

Katerina... είπε...

Τώρα τι να πω εγώ;;
:))
Εμμμ.. ναι το βρήκα!
Δεν θα σοβαρευτώ ποτέ!!

Σε φιλώ!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email