Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Σιωπές


Έχω τολμήσει ότι έχω αισθανθεί
Και τελικά κατάλαβα ότι
η αλήθεια είναι γραμμένη στα πρόσωπα μας και στις πράξεις μας
η λέξη «αδιαφορώ» γράφεται με παραλήψεις και προφέρεται με απουσία
και πως κάποιες σιωπές σπάνε πρώτα εμάς προτού σπάσουν οι ίδιες
Χαθήκαμε και σίγουρα δεν φταίνε οι αποστάσεις..
Πάντα θα χρειαζόμαστε λίγο χρόνο ακόμα
Κάπου εκεί ,χαμένη μέσα στο χρόνο, μέσα στις σκέψεις
Προσπαθώ να μάθω να συλλαβίζω σιωπές και έννοιες
Ξεχασμένη σε μια άρνηση που κάποτε περίμενε μονάχα ένα ναι
Εκκωφαντικός ο θόρυβος που κάνει η παύση πριν βάλει την τελεία
Έχουν συνηθίσει τα πόδια στα ίδια βήματα
Μένει ένα βήμα μονάχα για να γυρίσω εκεί που ξέχασα πως είμαι
Μετράω αντίστροφα
Δε δακρύζω πια
Όταν ο άνθρωπος αδειάζει ακόμα και τα δάκρυα φαντάζουν πολυτέλεια
Σσσσσς..
Όταν ησυχάζεις ακούς πάντα αυτό που χρειάζεσαι.. σφυγμό και ανάσα
Μετά κλείνω τα μάτια και ανήκω στις εμμονές μου
Και η σκέψη αφήνει υστερόγραφο:
«Να θυμηθώ να ξεχαστώ»

Φιλιά από το χάος (μέσα μου)





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email